Evrensel Müziğin Merkezi Amedsesi.com Sizin Sesiniz

yemyeÅŸil,
bereketli topraklar uzanır.
Yıldızlarımız vardı üstümüzde.

Ve etrafımızda,
bizi ısıtan ateşimizin dansa
tutuÅŸtuÄŸu,
derme çatma evlerimizin çamurdan duvarları.
Kimbilir,
hangi hayallerimizi kazıdık oraya!
Direnmekten çökmüş gözlerimizin,
içindeki fırtınalarla!
Hep saklandık.
Koskoca ülkemizin başak kokan uçsuz bucaksız
ovaları dururken,
yükseklere çıktık hep.
Geride umutlarımız,
geride hayallerimiz
ve geride çığlık atan
yarınlarımız.
Her yanımız mezar dolmuş.
Ne kadar da çok ölü bırakmışız
ardımızda!
Toprağı kazsan,
tırnaklarına yarım kalmış
özlemlerin acı dolu yaşları dokunur
usulca.
Ä°lk sevincin doÄŸduÄŸu bu diyarlar,
şimdi bir özlem mezarlığına
bürünmüş.

Ne insanlar doÄŸurdu bu diyarlar!
Ve tanrılar yarattı bu insanlar!
Bilmem ki,
hangi dil anlatabilir seni!
Kutsanmış ölümlerine mi yanayım
ÅŸimdi,
yoksa hiçleştirilmiş evlatlarının
dramına
mı?
Soluduğumuz hava zehir kokuyor artık.
Oysa ki bir zamanlar,
tatlı ilahilerin sesi çankılanırdı
kulaklarımıza.
Ve ektiğimiz çiçeklerin kokusuydu içimizi
fetheden.
Ağlama Sorani çocuk,
ağlama dilê min!
Seni bir Kurmanc’ın gönlüne gömeceÄŸim.
Ve üstünü,
vatanımın kuzey rüzgarları ile
örteceğim.

Ve sen ey düşman!
Her nerden geliyorsan
ve her kimsen!
Ey iyimserliğe bürünmüş canavar!
Ve ey yalanlar sarayının sultanı!
Gönlümü yarıp,
bir sır gibi sakladığım mezarı
açamazsın.
Gözlerimdeki nehirlerin üzerinden uçan
fırtınayı tutacağını
mı sandın?
Yoksa,
kalbimi diri tutan közlerin tetikte bekleyen ilk
alevlerini söndüreceğini mi?
Bir dev oldum artık!
Toprağıma özlem göme göme büyüyen,
Ve isyanlarımı dağlardan ovalara
taşıran bir devim.
Bir uyansam,
seni bir nefeste cehennemlerin en soÄŸuk yerine
gömerim.
Çilelerle geçirdiğim on bin yılı,
sen orda bir günde tüketirsin.
Ve sarayların,
tıpkı yalanların gibi,
seni asla ısıtamayacak          DETAYLI BİLGİ İÇİN TIKLAYINIZ  http://www.amedsesi.com